Zijn vrouwen spiritueel meer ontwikkeld dan mannen?

In september 2017 ging ik met mijn vriendin mee naar het Happinez festival. Tot mijn verrassing zag ik ca. 10% mannen. Ja u raadt het al: dus 90% vrouwen. Voor het overwegend in het Engels gesproken festival waren gerenommeerde sprekers uitgenodigd van over de hele wereld. Zijn vrouwen meer op zoek naar geluk, zelfrealisatie en zingeving? Of zijn vrouwen juist meer ontwikkeld op dit punt dan mannen?

Het antwoord op deze vraag is niet eenvoudig te geven en wordt door vrouwen in ieder geval anders beantwoord dan mannen. In “Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus”  (John Gray) wordt treffend ingezoomd op de verschillen tussen mannen en vrouwen.
Vrouwen lijken zich in ieder geval actiever bezig te houden met de genoemde vraagstukken dan mannen.

In 2000 voorspelde ik dat “de eeuw van de vrouw” was gestart. Na meer dan 2000 jaar mannelijke suprematie werd het tijd dat er meer evenwicht in de samenleving zou komen. Al gaat het sommige vrouwen niet snel genoeg, ik zie significante ontwikkelingen:  er studeren momenteel meer vrouwen dan mannen op de universiteiten en ze presteren ook beter. Er zijn steeds meer vrouwelijke medici, meer (top)vrouwen in het bedrijfsleven en de zorg, meer vrouwen in de politiek en onze jeugd wordt momenteel door ca. 80% basisschooljuffen opgeleid.
Als mijn statement zou kloppen, dan is de invloed van de vrouw groeiende in de samenleving hetgeen in mijn optiek ook tot een evenwichtigere verdeling en verrijking leidt. En er zijn pas 17 jaar verstreken van die eeuw.

In de zorg werken veel meer vrouwen dan mannen. Gevoeglijk zou je kunnen aannemen, dat er dus meer vraagstukken leven bij medewerkers over geluk, zelfrealisatie en zingeving.
Toch is mijn indruk dat niet veel zorgwerkgevers gerichte aandacht hebben voor deze issues.
Er moet productie worden gedraaid, de klant moet tevreden zijn, er moet voldaan worden aan maatschappelijke kwaliteitsstandaarden, etc. Als voormalig bestuurder herken ik dat. Dat werkgevers een belangrijke ‘leverancier’ van zingeving zijn door arbeid te bieden aan medewerkers is minder bepalend voor het beleid. Terwijl zich gelukkig voelende medewerkers die hun ei kwijt kunnen in hun werk met meer gedrevenheid bijdragen aan kwaliteit van zorg.

Mijn statement: werkgevers zouden meer aandacht moeten hebben voor zelfrealisatie van medewerkers. Dat levert een win-win situatie.

Uw reactie wordt erg op prijs gesteld!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *